در مقایسه با لاستیک های چهار شیار، لاستیک های سه شیار یک شیار کمتر دارند. بنابراین، احتمال شکستن قطعات لاستیکی به دلیل سنگ های کوچک کمتر است. در شرایط مشابه، آنها نسبت به لاستیک های چهار شیار در برابر سایش مقاوم تر هستند. در مقایسه با سه شیار، چهار شیار یک شیار بیشتر روی تاج تایر و یک شیار کمتر از لاستیک دارند، بنابراین مقاومت غلتشی کمتر و مصرف سوخت بیشتری دارد. بنابراین، در شرایط یکسان (وضعیت یکسان خودرو، همان مسیر، بار یکسان، فشار لاستیک یکسان، عادات رانندگی یکسان راننده، همان لاستیک لاستیک، مهارت مشابه و وزن یکسان) "سه شیار در برابر سایش مقاومتر هستند و چهار شیار مقاومتر هستند. مصرف سوخت بیشتر».
هنگامی که خودرویی در جاده بارانی با سرعت زیاد رانندگی می کند، لایه نازکی از لایه آب بین لاستیک و جاده تشکیل می شود. به منظور افزایش تماس بین لاستیک و زمین، چندین کانال راهنمای آب در جهت طولی تایر تعبیه خواهد شد تا به طور موثر از لاستیک محافظت کند. زه کشی. به سه یا چهار شیار طولی روی سطح تایر، کانال آب می گویند و وظیفه اصلی آنها زهکشی است. هرچه شیارهای طولی بیشتر باشد، اثر زهکشی بهتر و پایداری لاستیک در هوای بارانی بهتر است. هرچه شیارهای راهنما بیشتر باشد، بهتر است. تعداد زیاد شیارهای راهنما باعث کاهش سطح تماس بین لاستیک و زمین می شود و چسبندگی لاستیک را ضعیف می کند. علاوه بر کانال های طولی آب، الگوهای افقی زیادی بر روی سطح لاستیک وجود دارد تا با کانال های آب برای تخلیه آب و شکستن فیلم آب تشکیل شده بین لاستیک و زمین همکاری کند و در نتیجه اصطکاک بین لاستیک و زمین را افزایش دهد.
به گفته رانندگان با تجربه، هنوز تفاوت های زیادی بین لاستیک های سه شیار و چهار شیار وجود دارد. آنها مزایا و معایب خاص خود را از نظر عملکرد چسبندگی تایر، عملکرد زهکشی و حتی مصرف سوخت دارند. انتخاب لاستیکهای مناسب میتواند تجربه رانندگی را بهبود بخشد و بهینهسازی کند، اما در صورت انتخاب لاستیکهای اشتباه، ناگفته نماند تجربه رانندگی، حتی ایمنی رانندگی نیز به خطر میافتد، بنابراین درک این دانش ضروری است.